umbrage

Kailangan ko ng magbago. Punong-puno na ng bitterness ang buhay ko. Nung mga panahong akala ko babagsak na ako, hindi ko namalayan na nakagawa na pala ako ng tula. Dapat na talaga ako magseryoso sa pag-aaral ko. Baka maapektuhan pa ang scholarship ko. Ang hirap naman kasing mabuhay. Ang mga simpleng bagay, nagiging komplikado. Ewan…

Panibugho

Bakit ba ako’y ganito?

Ni hindi matarok ang nais ng puso

Ang langit nga’y ‘di maabot

Miski ang dagat nagkulay dugo.

Pangarap ko’y parang lumulubog

Tulad ng araw ng ating mundo

Planeta’y ‘di titigil, patuloy na iinog

Kahit pa ang luha ko’y biglang bumugso.

Ako’y nabuhay para mag-aral

Ng mga bagay na aking kailangan

Ngunit ako’y nag-aaral din para mabuhay

Dahil kung hindi, ako’y walang kahihinatnan.

Nasanay ako sa simpleng pamamaraan

Kung saan ang pag-ibig ay laging nananahan

Bagay-bagay ay gagawin nang marahan

Upang sa huli ay ‘di pagsisihan.

Diyos ko, Diyos ko, bakit ako’y iyong pinabayaan

Si Hesus, ganito, ang kanyang tinuran

Oble, Oble, bakit ka ganyan ?

Ako naman sana ay iyong pakapakinggan.

Sa puso ko’y may kumakatok

Kapag binuksan ay parang puputok

Kay pait ng nagkubling paghihimutok

Dibdib ko’y waring pinupukpok.

Kapag UP ka daw, ikaw ay panalo

Sa iba ay hindi basta-basta patatalo

Kasiyaha’y nag-aalab na parang sulo

Ngunit sa dulo ika’y mapapaso.

Kaya sa lahat, ating alalahanin

Passing is one, surviving is another

Tigilan na natin ang pagbabanjing-banjing

‘Pag nagkataon, ‘di na tayo makakatambling.

Kapag nakakalimutan kong maging responsable, inaalala ko ‘to. Mas madalas kasing tinatamad akong mag-aral kaysa sinisipag. Nakakainis! Pero dahil nag-promise ako kay Mamzy na ga-graduate ako on-time, tutuparin ko ‘yon. Sana kayanin ko ‘to…